System permski został wyróżniony
przez badacza brytyjskiego Murchisona na podstawie badań w 1841r.
w okolicach miasta Perm w Rosji.
Klimat wczesnego permu był w porównaniu
z karbonem radykalnie suchszy i chłodniejszy. Na kontynencie południowym
(Gondwanie)
panowało zlodowacenie. Wielkie obszary lądów pokrywały pustynie.
W morzach rozwinęły się gąbki o aragonitowych szkieletach - organizmy
te stały się ważnymi budowniczymi struktur rafopodobnych. Stopniowo
malała ilość trylobitów i koralowców denkowców.
Późny perm charakteryzował się nieco łagodniejszym klimatem, ale u jego schyłku
nastąpiło największe w dziejach Ziemi wymieranie. Jego skutkiem było zniknięcie
ponad 90% z żyjących na Ziemi gatunków.
Wśród przyczyn upatruje się m.in.:
-
olbrzymie erupcje wulkaniczne
-
zmiany w cyrkulacji oceanicznej
-
zmiany chemizmu oceanów
-
zderzenie Ziemi z planetoidą lub kometą
Wynikiem bardziej suchego klimatu w permie było stopniowe zastępowanie
roślin zarodnikowych przez rośliny nagozalążkowe.
W permie nastąpił szybki rozwój
gadów, zwłaszcza gadów ssakokształtnych, które były lepiej
przystosowane do ówczesnych środowisk.
|