Kreda jest ostatnim okresem
ery mezozoicznej. Nazwa okresu pochodzi od łacińskiego słowa creta,
oznaczającego kredę piszącą - miękki, drobnoziarnisty wapień - którego
olbrzymie pokłady pochodzą z tego właśnie okresu. Powstanie tej skały
związane jest z bujnym rozwojem
kokolitów i innych organizmów reprezentujących
plankton wapienny. Z opadających na dno oceanów węglanowych szkielecików
tych organizmów jednokomórkowych powstały wapienne muły, z czasem
zmieniając się w kredę piszącą i inne skały wapienne.
W kredowych
morzach nadal dobrze rozwijały się głowonogi - amonity i belemnity,
ale pod koniec okresu wchodzą w schyłkowy okres swojego
rozwoju, tworząc między innymi
formy
aberrantne. Inne drapieżniki
reprezentowane były przez różnorodne organizmy - od małych ślimaków,
przez duże kraby po ryby kościste i olbrzymie pływające jaszczury
- mozazaury. Na powierzchni morskiego dna żyły mszywioły, ślimaki,
małże, jeżowce i koralowce sześciopromienne. Część małży (rudysty)
osiągało olbrzymie rozmiary i tworzyły nagromadzenia przypominające
rafy. W tym samym czasie grupy takie jak liliowce i ramienionogi
szybko traciły na znaczeniu - liczba ich gatunków stopniowo malała.
Na lądach okresu kredowego rozpoczęła się od połowy tego okresu ekspansja roślin
kwiatowych (okrytonasiennych, okrytozalążkowych). Zmieniał się skład dominującej
dotychczas flory nagozalążkowej - zmniejszał się udział sagowców, zwiększała
się liczba szpilkowych.