Mastodonsaurus

Tłumaczenie nazwy rodzajowej: "sutkowaty ząb" ("brodawkowaty ząb")
Długość ciała: 6 - 8 m
Masa ciała: 600 kg
Okres: środkowy trias (240-225 mln lat temu)
Pierwsze kręgowce wyszły z wody na ląd pod koniec okresu dewońskiego, kiedy żyły tam już owady i pajęczaki. Jednym z pierwszych czworonogów, czyli kręgowców lądowych, była ichtiostega. W karbonie i permie bujnie rozwijały się labiryntodonty (płazy tarczogłowe). W triasie powstały olbrzymie formy labiryntodontów, takie jak np. mastodonzaur, ale wkrótce wymarły, przetrwały natomiast niewielkie płazy wywodzące się od ich neotenicznych (czyli osiągających dojrzałość płciową na etapie młodocianym) krewniaków.
Mastodonsaurus zawdzięcza swą nazwę kształtowi zęba znalezionego przez profesora Jaegera w okolicach Wirtembergi w Niemczech w 1828 roku.. Jaeger był lekarzem i kształt nieco uszkodzonego zęba o pofałdowanym szkliwie przypominał mu brodawkę sutkową. Wkrótce jednak Jaeger zorientował się, że ząb należał do tego samego płaza, którego inne szczątki opisał pod nazwą "Salamandroide giganteus". Przypuszczalnie był to największy płaz jaki kiedykolwiek żył na Ziemi. Sama czaszka mastodonzaura mierzyła ok. 1,25 m długości. Trybem życia przypominał zapewne współczesne krokodyle. Nie mógł jednak za często opuszczać wody, ze względu na swój ciężar i słabe łapy, które nie pozwalały mu sprawnie chodzić po lądzie. Jego brzuch chroniły wówczas tarczki kostne w skórze. Był za to doskonałym pływakiem.
Miejsca znalezisk: Niemcy

Tropy w Polsce: do płazów tarczogłowych podobnych do mastodonzaura mogą należeć wczesnotriasowe tropy Batrachopus z Wiór
 
 
 
 
Bałtowski Park Jurajski jest objęty patronatem Państwowego Instytutu Geologicznego w Warszawie