Diplodok należy do grupy zauropodów,
obejmujących największe dinozaury. Odkryty w XIX wieku, długo dzierżył
tytuł największego zwierzęcia lądowego wszechczasów. Niedawno odkryte
południowoamerykańskie zauropody okazały się jednak nawet dwukrotnie
dłuższe i prawie dziesięciokrotnie cięższe od diplodoka.
Biczowaty ogon zbudowany jest z kręgów, mających poniżej trzonów podwójne
wyrostki łuków naczyniowych. Nozdrza zauropodów przesunięte były ku
tyłowi, nad oczy. Dawniej uważano, że zauropody, ze względu na swój
ciężar musiały żyć w wodzie. Dziś wiemy, że były stadnymi lądowymi
roślinożercami. Pozostawiły ślad również w Polsce. Czaszka diplodoka
jest wielkości końskiej. Cienkie zęby nadawały się tylko do zrywania
gałązek, nie do żucia pokarmu. Pokarm był rozdrabniany w żołądku przez
połykane kamienie. |